Solliciteren en Storytelling: ‘Weg met de standaard. Begin met ‘Ik’​


“Ik heb geleerd dat ik mijn sollicitatiebrief helemaal niet met ik mag beginnen”, hoorde ik onlangs in mijn workshop: ‘wat is mijn sterke verhaal’ dat ik gehouden heb tijdens het Netwerkcafé voor oudere werkzoekenden in Eindhoven. Mijn indruk is dat (oudere) werkzoekende geleerd worden om standaard –brieven en antwoorden te geven. Daardoor worden ze zelf standaard en daar krijgen ze helemaal geen baan mee. Wanneer je memorabel wil zijn, dat wil zeggen blijvend herinnerd worden tussen al die andere sollicitanten, dan moet je juist NIET standaard zijn. Met standaardisering word je kleurloos. Solliciteren is kleur bekennen. Daarom hou ik hierbij een pleidooi om met IK te beginnen; ten slotte gaat het ook om JOU.

Begin met IK. Het gaat ten slotte ook om JOU

Daarom hieronder een aantal voorbeelden uit mijn praktijk van werkzoekenden die hun brief met IK begonnen en daardoor een baan kregen.

“Ik hou van dode mannen. Ten minste als het beroemde filosofen zijn. Ik maak ze weer levend en actueel, zodat hun denkkracht voor u van betekenis kan zijn.”

“Ik ben een wedstrijdzwemmer en ga rustig en geconcentreerd naar de start, gefocust op de komende race. Zodra het fluitje gaat, duik ik het water in en ga met volle kracht vooruit. Dit doe ik ook in mijn werk: gefocust, doelgericht en met volle kracht, inzet en betrokkenheid om optimaal resultaat te behalen”. 

“Ik doe aan dressuur. Dit vergt een goede samenwerking tussen het paard en de ruiter. Het paard wordt tijdens het rijden binnen de lijntjes gestuurd. Dit is dus precisiewerk. Dat doe ik graag, want ik wil dit perfect doen, dat is mijn ambitie. Die ambitie en perfectie kan ik ook kwijt in deze baan”.

Schrijf bijvoorbeeld een dialoog

Ook de vorm hoeft niet standaard te zijn om een baan te krijgen. Een afgestudeerde werkzoekende schreef zijn sollicitatiebrief in een dialoogvorm en is juist daardoor aangenomen. Na zijn brief wist de werkgever het eigenlijk al dat hij het zou worden. Hij begon zijn brief aldus:

“Wil jij daar publiciteitsmedewerker worden”, vroeg mijn vriend Pieter terwijl hij zijn wenkbrauwen licht fronste. “Ik wil dat mijn werk meer is dan stom werk alleen, het moet ook zin hebben”, legde ik hem uit.” 

Ook krijg ik vaak te horen dat een motivatiebrief minder dan één kantje behoort te zijn. In mijn vorige baan ben ik aangenomen met een motivatiebrief van zes kantjes. De lengte is niet van belang maar of de brief memorabel is.

Wees memorabel

Als loopbaanbegeleider ben ik ervan overtuigd dat verhalen en memorabele zinnen helpen bij het vinden van een baan. Je moet immers een goed verhaal hebben om ergens binnen te komen. Verhalen onderstrepen en expliciteren de uniciteit van het individu en geven betekenis aan gemaakte keuzes. Dat is nodig omdat er altijd mensen zijn die een beter diploma en/of meer ervaring hebben. Het vertellen van een verhaal is kleur bekennen. Eén ding weet je zeker: met een grijs verhaal word je niet aangenomen. Ik heb inmiddels de overtuiging dat iedereen een sterk verhaal heeft, het wel wakker gekieteld worden.

Na mijn workshop kreeg de evaluaties van de werkzoekenden terug: “moet iedereen en UWV weten; geweldig, zeer verrassend; uitstekend, prikkelend, aansprekend, respectvol; onconventioneel” .

Als uitsmijter: “Ik heb onlangs ‘Alleen op de wereld’ onlangs herlezen. Inderdaad die Remi was inderdaad heel zielig en heel alleen. Maar nu ben ik ervan overtuigd dat ik met mijn huidige kennis en kunde zelfs Remi aan een goede toekomst had kunnen helpen.”



Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.